Het concept voor de 'communty of emptiness' is ontwikkeld vanuit een economisch idee dat er plaatselijk (de twee koppen van het gebouw) in het kantoorgebouw verdiepingshoogtes van een aantal lagen (4 of vijf) kan worden verlaagd, zodat meer M2 kunnen ontstaan. ( in de eindcalculatie van haalbaarheid (meer geveloppervlak) valt de plaatselijke verhoging van vloerhoogte weg (in de midden zone) tegen de ruimtelijke opbrengsten per M2.) Tegelijkertijd met deze ingreep willen we in deze lagen vides aanbrengen om de ruimtelijke kwaliteit te verhogen (extra communicatie tussen de verdiepingsvloeren en ruimten). Dit betekent dat bij een gelijkblijvend aantal M2 (economisch) er meerdere kwaliteiten kunnen optreden.

De consequenties en mogelijkheden van deze ingrepen genereren de verschillende specifieke ruimten die tevens ook flexibel (globaal) in te delen blijven. Zo kunnen binnen een globaal concept specifieke ruimten, voor bijvoorbeeld kantoortuinen op de koppen van het gebouw, standaard kantoorruimten aan de gevel en kantoorcocoons aan de binnenzijde bij de kern van het gebouw verschijnen.
In het gebouw om en om vakwerken toe te passen tpv de kantoortuinen) en entresols met vides. Het kantoor bleek uiteindelijk haalDe 'community of emptiness' wordt gevonden door de vloeren op een doorlopende wijze te verbinden, er ontstaan lichte hellingbanen, gedifferentieerde constructies (een deel valt weg door op de koppen vabaar te zijn en bereikte een bruto/netto verhouding 88%.